Parki krajobrazowe na Lubelszczyźnie

Ziemia Lubelska jest krainą historyczną położoną w południowo-wschodniej części Wyżyny Małopolskiej. Znajduje się ona na prawym brzegu Wisły, pomiędzy Wieprzem i Tyśmienicą na północy, a także Sanem i Tanwią na południu, graniczy tam z Roztoczem. Jest to region wyjątkowo atrakcyjny przede wszystkim ze względu na wyjątkowe walory przyrodnicze i kulturowe Lubelszczyzny. Krajobraz omawianego regionu jest chroniony przez kilka parków krajobrazowych, rezerwatów przyrody, florystycznych i leśnych, obszarów chronionego krajobrazu oraz otulin parków krajobrazowych. Przyroda chroniona w ten sposób jest bezpieczna, a także zachowuje swoją otwartość dla turystów odwiedzających Ziemię Lubelską.

Kozłowiecki Park Krajobrazowy utworzony został w 1990 roku. Obejmuje on teren Wysoczyzny Lubartowskiej, posiadającej podłoże morenowe. Średnia wysokość terenu wynosi 200 metrów n.p.m. W prawie 90% obszar ten jest zalesiony, obejmuje on część Lasów Kozłowieckich. Jest to obszar niezmiernie ciekawy dla turystów, znajdują się tutaj bowiem zarówno bory świeże, wilgotne, jak i bagienne. Duża część drzewostanu należy do wieloletnich, co sprawia, że tutejsze lasy przedstawiają wyjątkową wartość. Kozłowiecki Park Krajobrazowy zamieszkują ciekawe gatunki zwierzyny płowej oraz leśnych ptaków. W parku znajduje się rezerwat przyrody Kozie Góry.

Innym miejscem chronionym na Lubelszczyźnie jest Kazimierski Park Krajobrazowy, istniejący tutaj już od 1979 roku. Park obejmuje północno-zachodnią część Wyżyny Lubelskiej, Doliny Środkowej Wisły oraz przylegający do niej fragment Równiny Radomskiej. Powierzchnia parku wynosi 136,7 km kwadratowych i obejmuje tereny wyjątkowo atrakcyjne pod względem geologicznym, jak również kulturowym i krajobrazowym.

Wrzelowiecki Park Krajobrazowy znajduje się w północno-zachodniej części Wzniesień Urzędowskich w województwie lubelskim. Został utworzony w 1990 roku, w celu ochrony wyjątkowych walorów fauny i flory tego regionu. Można w nim zobaczyć rzadkie, chronione gatunki roślin, tj.: widłak jałowcowaty, tojad mołdawski lub lilia złotogłów.

Na Ziemi Lubelskiej znajdują się również: Park Krajobrazowy Lasy Janowskie leżący na Równinie Biłgorajskiej, Krzczonowski Park Krajobrazowy, Nadwieprzański Park Krajobrazowy oraz część Parku Krajobrazowego Pojezierza Łęczyńskiego. Na Lubelszczyźnie brakuje jednak parku narodowego.


Kazimierski Park Krajobrazowy - Płaskowyż Nałęczowski i Równina Bełżycka

W granicach Kazimierskiego Parku Krajobrazowego znajdują się rezerwaty przyrody szczególnie objęte ochroną. Jednym z nich, to faunistyczny rezerwat chroniący rzadkie gatunki ptaków, Krowia Wyspa. Inny rezerwat chroniący dziedzictwo i wyjątkowość geologiczną tego miejsca to Skarpa Dobrska. Po korekcie granic Parku w ten wyjątkowo chroniony obszar został włączony, usytuowany w Dolinie Wisły, rezerwat Łęg na Kępie. Chroni on rzadką florę pozostałości lasu lessowego.

Sobiborski Park Krajobrazowy na Pojezierzu Łęczyńsko - Włodawskim

Park ten powstał w celu ochrony najcenniejszych fragmentów przyrody na Pojezierzu Łęczyńsko - Włodawskim. Ten niezwykły teren zajmuje powierzchnię 166 ha, na znacznym jego obszarze występują zalesione równiny i śródleśne torfowiska oraz jeziorka. Jest to ostoja najcenniejszego, na skale Europy, gatunku żółwia błotnego. Ponadto trudnodostępny teren, nietknięty urbanistycznie staje się niezwykle cennym siedliskiem wyjątkowo rzadkich odmian roślin.

Zespół Parków Krajobrazowych Wyżyny Lubelskiej

Wyżyna Lubelska jest miejscem, w którym za pomocą różnego rodzaju parków krajobrazowych zapewniona jest ochrona przez niszczącym działaniem człowieka. Parki te zebrane zostały pod jedną nazwą: Zespołu Parków Krajobrazowych Wyżyny Lubelskiej.