Morskie Oko najpiękniejsze górskie jezioro w Polsce

Morskie Oko uważane jest przez wielu za najpiękniejsze górskie jezioro w Polsce. Świadczą o tym chociażby tysiące turystów, pojawiające się co roku w schronisku, wybudowanym nad brzegiem jeziora.

Jest to największe i najbardziej znane jezioro w Tatrach (powierzchnia - 34,9 ha, długość - 862 m, szerokość - 566 m, głębokość - 50,9 m). Leży na wysokości 1395 m n.p.m. na dnie misy polodowcowej w Dolinie Rybiego Potoku u stóp Mieguszowieckich Szczytów. Tym samym stanowi doskonały punkt wypadowy dla doświadczonych turystów i taterników, wyruszających na Rysy, najwyższy polski szczyt. Stąd można się też udać na wycieczkę do Mieguszowieckiej Polany pod Chłopkiem i Szpiglasowej Przełęczy.

Dawniej trasę do Morskiego Oka można było pokonać samochodem. Obecnie jest to niemożliwe - krętą i długą drogę nad jezioro trzeba przebyć pieszo lub bryczką. Do wyboru jest kilka szlaków: asfaltowa szosa z parkingu na polanie Palenica Białczańska, łącząca się z czerwonym szlakiem przed Wodogrzmotami Mickiewicza; szlak niebieski przez Świstówkę Roztocką do schroniska PTTK w Dolinie Pięciu Stawów oraz żółty na Szpiglasową Przełęcz. Istnieje też szlak czerwony dookoła Morskiego Oka oraz czerwony z Toporowej Cyrhli przez Psią Trawkę, Rówień Waksmundzką, dalej wzdłuż szosy nad Morskie Oko i obok Czarnego Stawu na Rysy. Trudy kilkugodzinnego spaceru rekompensują jednak niespotykane nigdzie indziej widoki. Morskie Oko warto odwiedzić szczególnie jesienią, kiedy na najwyższych szczytach zalega już śnieg, niższe partie pokryte są ciemnozieloną kosodrzewiną, a na jej tle pysznią się różnokolorowe drzewa.

Najprawdopodobniej to właśnie te widoki stanowiły inspirację dla twórczości wielu artystów. Urok Morskiego Oka rozsławili na swoich obrazach m.in. Stanisław Gałek, Leon Wyczółkowski i Walery Eljasz - Radzikowski. Jego piękno opiewali też poeci: Wincenty Pol, Adam Asnyk, Kazimierz Przerwa - Tetmajer, Jan Kasprowicz oraz Maciej Stępczyński i Franciszek Nowicki.

Morskie Oko było świadkiem wielu spektakularnych wydarzeń wspinaczkowych. To tu miały miejsce najważniejsze wydarzenia w historii taternictwa: zdobycie wschodniej ściany Mnicha, lewego stoku Kazalnicy oraz pierwsze zimowe przejście na Zerwie przez „Łapy”. Mimo, że okoliczne szczyty kwalifikowane są jako odpowiednie do wspinaczki wysokogórskiej, to nie stwarzają możliwości długodystansowych. Największa z letnich ścian - Kazalnica oferuje zaledwie 400 metrów wspinaczki. Niedogodności te rekompensuje stopień trudności poszczególnych stoków. Najtrudniejsze warunki panują na Mnichu. Równie interesująca jest wspinaczka po Kazalnicy, Mieguszowieckim Szczycie, Wołowej Turni, Kopie Spadowej i Żabim Mnichu. Wymagają one od taternika dobrej orientacji na ścianie, umiejętności asekuracji oraz znajomości budowy poszczególnych skał.

Nad Morskim Okiem zdarzają się bowiem skały o różnorodnej fakturze, zarówno mocne i stabilne, jak i bardzo kruche. Nic więc dziwnego, że dno jeziora usłane jest głazami i skalnymi odłamkami. Mnóstwo tam też drobnego żwiru. Co ciekawe, takie warunki są doskonałe dla ryb (dawniej nazywano je Rybim Jeziorem lub Rybim Stawem). W tym jednym z nielicznych naturalnie zarybionych jezior, żyją głównie pstrągi.